Η θάλασσα μου έδωσε το ξύλο, το διαμόρφωσα στον τόρνο

Η θάλασσα μου έφερε έναν μεγαλούτσικο κορμό και δεν μπορούσα να τον αφήσω να καεί στο τζάκι...

Τον έκοψα σε κομμάτια και τον πήρα στο εργαστήρι.

Τι δέντρο είναι δεν ξέρω.

Το πρώτο κομμάτι που έβαλα στον τόρνο έβγαλε ένα βάζο (δεν ήξερα τι ήθελα να φτιάξω όταν έβαλα το κομμάτι επάνω). Λίγο πριν τελειώσω, αποφάσισα να βάλω πάτο και καπάκι από ιρόκο.

Το βάζο αυτό έγινε από 3 κομμάτια. Το δαχτυλίδι που είναι ελεύθερο στο καπάκι, ήταν αρχικά γύρω από το σταθερό δαχτυλίδι και δεν προήλθε από τέταρτο κομμάτι ξύλου.

Το εργαστήρι!

Φωτογραφίες από τον αδερφό μου, Σπύρο, που μας επισκέφθηκε τα Χριστούγεννα.

Τορνο-δημιουργίες Χριστουγέννων, συνέχεια...

Ένα μηλαράκι κι ένας χιονάνθρωπος για τον λαιμό, από μαόνι και πεύκο αντίστοιχα. Εναλλακτικό, χειροποίητο κόσμημα φτιαγμένο στον ξυλότορνο...

Για τον χιονάνθρωπο αυτό, ακούστηκαν πολύ καλά σχόλια!!!

Κι ένα μπρελόκ μανιτάρι... στα κλειδιά του Αργύρη τώρα πια...

Η πυρογραφία και πάλι από την Λίτσα.

Οι χριστουγιεννιάτικες τορνο - δημιουργίες... 1

Οι δημιουργίες των περασμένων Χριστουγέννων στον ξυλότορνο.

Κάτι σαν αγγελάκι ήθελα να βγάλω εδώ...

Ένας χιονάνθρωπος για τον Σπύρο!!!

Χελώνα της Αίγινας, Ξυλόγλυπτη

Το Νεφρολογικό Κέντρο Σαρωνικού ήθελε αυτά τα Χριστούγεννα να κάνει ένα ιδιαίτερο δώρο σε κάποιους ανθρώπους. Η έμπνευση του Μιχάλη ήταν κάτι ξυλόγλυπτο, στρογγυλό, και σαν αρχαίο νόμισμα. Η ιδέα του μου άρεσε πάρα πολύ. Συμφωνήσαμε να αντλήσουμε έμπνευση από το νόμισμα της χελώνης. Εγώ ανέλαβα το ξυλόγλυπτο μέρος και μια φίλη πυρογράφος την πυρογραφία.

Η Χελώνη ήταν το πρώτο ελληνικό νόμισμα που κόπηκε στην αρχαιότητα. Κόπηκε στην Αίγινα, που ήταν τότε ένα από τα 11 ισχυρότερα ναυτικά κρατίδια. Από την μια πλευρά είχε τη θαλάσσια χελώνα, έμβλημα της Αφροδίτης, προστάτιδος των ταξιδιών και του θαλάσσιου εμπορίου, και από την άλλη ένα σύμβολο που παριστάνει άνθρωπο που βαδίζει.

Το αποτέλεσμα:

Στον ξυλότορνο, από ξύλο αγιούζ, έφτιαξα τους δίσκους που θα γίνονταν νομίσματα.

Με ντρεμελάκι για τα πολλά-πολλά και σκαρπέλα για την χελώνα.

Η πρώτη ξυλόγλυπτη και πυρογραφημένη χελώνα μας!

Μία...

Δύο...

Τρεις...

Δέκα...

Πενήντα ξυλόγλυπτες και πυρογραφημένες χελώνες.

 Το αποτέλεσμα μάλλον άρεσε γιατί μετά από αυτές τις πενήντα ακολούθησαν άλλες δέκα.

Οι εξήντα δύο Χελώνες (εξήντα συν δύο για το εργαστήρι) δημιουργήθηκαν μία - μία, στο χέρι, από μία πλάκα ξύλου. Αυτό ισχύει τόσο για το κομμάτι της ξυλογλυπτικής, όσο και για της πυρογραφίας. Στο εργαστήρι δεν υπάρχει κανένα εργαλείο μαζικής παραγωγής, κανένας αυτοματισμός και δεν έφτιαξα κανενός είδους αντιγραφικό σύστημα για να επιταχύνω τη διαδικασία παραγωγής. Έτσι, καθεμία  Χελώνα είναι πραγματικά ξεχωριστή και μοναδική.

Η κατασκευή των δώρων αυτών ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία. Από τη μία, η Χελώνη της Αίγινας είναι κομμάτι της ιστορίας μας. Από την άλλη, έλεγα στον εαυτό μου ότι "τύπωνα" το τότε πανίσχυρο νόμισμα της χελώνης σε εποχή κρίσης!!!(Διασκεδαστική σκέψη, ε;)