Κι άλλες "χελώνες της Αίγινας"...

Μερικές ακόμα χελωνίτσες, ίδιες με τις προηγούμενες και για τον ίδιο σκοπό
(http://greekwoodcarver.blogspot.com/2010/12/blog-post_17.html).

Ένα ποίημα που μου άρεσε πολύ. Πάρα πολύ...

The Means to attain Happy Life. Του Henry Howard, Earl of Surrey, KG,  Earl Marshal, 1516–1547.  Δεν τόλμησα να το μεταφράσω. Αξίζει να το διαβάσετε αλλά και να δείτε το βιντεάκι που έχω βάλει πιο κάτω. Εκτός από την απαγγελία μέρους του ποιήματος έχει και ένα πολύ δυνατό σχόλιο.

Ξυλόγλυπτο σε αγιούζ. Γραμμένο με πυρογραφία (πρώτη μου προσπάθεια πυρογραφίας, με την καθοδήγηση της Λίτσας).

Από την σειρά "The Tudors", το παρακάτω βίντεο:




Το κείμενο, έτσι όπως το βρήκα στο διαδίκτυο.

MARTIAL, the things that do attain
  The happy life be these, I find:—
The richesse left, not got with pain;
  The fruitful ground, the quiet mind;

The equal friend; no grudge, no strife;
  No charge of rule, nor governance;
Without disease, the healthful life;
  The household of continuance;

The mean diet, no delicate fare;
  True wisdom join'd with simpleness;
The night dischargèd of all care,
  Where wine the wit may not oppress.

The faithful wife, without debate;
  Such sleeps as may beguile the night:
Contented with thine own estate
  Ne wish for death, ne fear his might.

Henry Howard, Earl of Surrey, KG, Earl Marshal, 1516–1547

Ο Henry Howard εκτελέστηκε το 1547. Ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος VIII, έχοντας κυριευθεί από παράνοια, πίστεψε πως ο Henry Howard σχεδίαζε να προδώσει  τον θρόνο (http://en.wikipedia.org/wiki/Henry_Howard,_Earl_of_Surrey).

Άλογο, Ξυλόγλυπτο και Πυρογραφημμένο...

Αυτό το άλογο το φτιάξαμε μαζί με μια φίλη που κάνει πυρογραφία. Το έκανα ξυλόγλυπτο μέχρις ενός σημείου και, ακολούθως, εκείνη ανέλαβε την πυρογραφία.


Από ξύλο φλαμουριάς.

Χελώνα της Αίγινας, Ξυλόγλυπτη

Το Νεφρολογικό Κέντρο Σαρωνικού ήθελε αυτά τα Χριστούγεννα να κάνει ένα ιδιαίτερο δώρο σε κάποιους ανθρώπους. Η έμπνευση του Μιχάλη ήταν κάτι ξυλόγλυπτο, στρογγυλό, και σαν αρχαίο νόμισμα. Η ιδέα του μου άρεσε πάρα πολύ. Συμφωνήσαμε να αντλήσουμε έμπνευση από το νόμισμα της χελώνης. Εγώ ανέλαβα το ξυλόγλυπτο μέρος και μια φίλη πυρογράφος την πυρογραφία.

Η Χελώνη ήταν το πρώτο ελληνικό νόμισμα που κόπηκε στην αρχαιότητα. Κόπηκε στην Αίγινα, που ήταν τότε ένα από τα 11 ισχυρότερα ναυτικά κρατίδια. Από την μια πλευρά είχε τη θαλάσσια χελώνα, έμβλημα της Αφροδίτης, προστάτιδος των ταξιδιών και του θαλάσσιου εμπορίου, και από την άλλη ένα σύμβολο που παριστάνει άνθρωπο που βαδίζει.

Το αποτέλεσμα:

Στον ξυλότορνο, από ξύλο αγιούζ, έφτιαξα τους δίσκους που θα γίνονταν νομίσματα.

Με ντρεμελάκι για τα πολλά-πολλά και σκαρπέλα για την χελώνα.

Η πρώτη ξυλόγλυπτη και πυρογραφημένη χελώνα μας!

Μία...

Δύο...

Τρεις...

Δέκα...

Πενήντα ξυλόγλυπτες και πυρογραφημένες χελώνες.

 Το αποτέλεσμα μάλλον άρεσε γιατί μετά από αυτές τις πενήντα ακολούθησαν άλλες δέκα.

Οι εξήντα δύο Χελώνες (εξήντα συν δύο για το εργαστήρι) δημιουργήθηκαν μία - μία, στο χέρι, από μία πλάκα ξύλου. Αυτό ισχύει τόσο για το κομμάτι της ξυλογλυπτικής, όσο και για της πυρογραφίας. Στο εργαστήρι δεν υπάρχει κανένα εργαλείο μαζικής παραγωγής, κανένας αυτοματισμός και δεν έφτιαξα κανενός είδους αντιγραφικό σύστημα για να επιταχύνω τη διαδικασία παραγωγής. Έτσι, καθεμία  Χελώνα είναι πραγματικά ξεχωριστή και μοναδική.

Η κατασκευή των δώρων αυτών ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία. Από τη μία, η Χελώνη της Αίγινας είναι κομμάτι της ιστορίας μας. Από την άλλη, έλεγα στον εαυτό μου ότι "τύπωνα" το τότε πανίσχυρο νόμισμα της χελώνης σε εποχή κρίσης!!!(Διασκεδαστική σκέψη, ε;)

Ένα βάζο για τον Αποστόλη.

Βάζο από οξιά με πυρογραφημμένη λεπτομέρια.

Ένα μπολάκι

Μπολάκι από οξιά. Νεράιδα με πυρογραφία.

Μια πινακίδα από κοινού με την Λίτσα Χρυσοχόου.